Besplatni udžbenici: ko je inicijator, a ko prisvaja zasluge?

SAOPŠTENJE OPŠTINE ČAJETINA PRENOSIMO U CELOSTI:

„Povodom netačnih navoda koje je iznela Grupa građana na svom fejsbuk nalogu, a u kojima se tvrdi da je odluka o obezbeđivanju besplatnih udžbenika za učenike osnovnih škola u opštini Čajetina, na današnjoj sednici Skupštine opštine, doneta zahvaljujući njihovoj inicijativi, dužni smo da obavestimo javnost o sledećem:

Odluka o obezbeđivanju besplatnih udžbenika nije rezultat bilo kakve inicijative Grupe građana, već je doneta nakon održanog sastanka rukovodstva opštine sa predstavnicima Saveta roditelja, na kome su razmotrene realne potrebe porodica i učenika. Na osnovu tih razgovora, održanih pre mesec dana, na današnjoj sednici doneta je odluka da se u budžetu planira i zadrži posebna budžetska stavka namenjena besplatnim udžbenicima za učenike osnovnih škola. U januaru sledi još jedan sastanak kako bi se utvrdili kriterijumi i broj učenika koji će u narednoj školskoj godini dobiti besplatne udžbenike.

Pokušaj opozicije da ovu odluku predstavi kao sopstveni politički uspeh predstavlja čisto politikanstvo, političku zloupotrebu jedne važne i osetljive teme i pokušaj ubiranja jeftinih političkih poena na račun dece i roditelja.

Opština Čajetina je među prvim opštinama koje su otpočele davanja novčanih sredstava za prvake. Tokom poslednje kampanje za lokalne izbore, ideja besplatnih udžbenika širila se kao jeftino sredstvo za prikupljanje političkih poena.

Opoziciju danas čine bivši nosioci vlasti koji, nakon godina ćutanja u sistemu, tek iz opozicije „otkrivaju“ inicijative koje nikada nisu sproveli. Ne samo da ih nisu sproveli, već te inicijative nikada nisu bile ni deo njihovih predloga. Vremena i godina imali su više nego dovoljno da ih se sete. Umesto toga, neki od njih su se pre svega dosetili da traže platu od 200.000 dinara. Kako i sami danas priznaju, te plate su im bile male za javni sektor, pa smo se tako, bez velike žalosti, oprostili od onih koji su se uvek pitali: „A gde sam tu ja?“

Istine radi, relevantni sagovornici bili su upravo Saveti roditelja i ovo je zajednički rezultat opštine i njih, a ne nekakve političke grupe koja pokušava da se nakači na tuđi rad. U ovom slučaju, inicijativa je potekla od roditelja, jer je ta ideja već zaživela širom Srbije. Dakle, ovu ideju nije „izrodila“ nijedna grupa – u drugim opštinama sredstva su već obezbeđena i udžbenici finansirani. Gde je tačno ovde njihova uloga i doprinos? Besramno je kititi se tuđim radom, posebno tuđim programima i idejama.

Nastavićemo da slušamo naše meštane, da kreiramo i nudimo nove programe namenjene upravo njima, koje već pripremamo i koje ćemo blagovremeno predstavljati, kako se ne bi dogodilo da i oni budu proglašeni radom i zaslugom onih od čijeg dosadašnjeg rada ne bismo imali ni za hleb, a kamoli za bilo šta besplatno.

Tužno je da neko ovo ubraja u svoje političke pobede, dok istovremeno negira sva druga davanja i izdvajanja za roditelje, decu i socijalno osetljive kategorije, kojima se opština predano bavi već 20 godina. Kada opština izgradi vrtić, opozicija se uključi komentarima i „daje mišljenje“ da nam je vrtić potreban. Mišljenje danas može da ima svako, što je u redu. Ali dela i rezultate imaju samo oni koji rade, a ne oni koji slave izmišljene političke pobede.”